Srirangapankajam

June 8, 2009

Pesum Arangam – 77

Filed under: PESUM ARANGAM — srirangapankajam @ 7:42 am

 
Chapter-77
06.06.2009
 
பேசும் அரங்கத்தின் இந்த பாதுகா பிரபாவத்தினை நிறைவு செய்பவர்
திரு. Madhusudhanan Kalaichelvan <madhuraamanujam@gmail.com>
 
நல்ல ஆச்சார்யர்கள் நமக்கு கிடைப்பது என்பது,  நமக்கு பாக்யம் இருந்தால் மட்டுமே சாத்யமாகும்.   நாம் எண்ணியபடி கிடைக்காது போனால், நமக்கு பாக்யமில்லாது போயின் என்ன செய்யலாம்.? ஆச்சர்யனை விட்டு பல மைல் தூரம் தள்ளி போனாலும், அவர்கள் நம்மை கிருபை கொண்டு அநுக்ரஹிக்க, அவர்கள் போல்வாரை நம்மை காக்க அனுப்பி வைப்பார்கள்.
 
நம்முடைய பூர்வாச்சார்யர்களை  ஒருமனதோடு தியானிப்பதும்,  அவர்களை நம்முடைய ஸவப்னத்தில் தரிசிக்கப் பெறுதலும் நமக்கு பகவத்கிருபையைப் பெற்றுத்தரும்.  ப்ரத்யக்ஷமாக ஸேவிக்க முடியாத இவர்களை நாம் ஆராதிக்க வேண்டியது கூட அவசியமில்லை.  இவர்களிடத்து நம் மனமானது பூர்ணமாக லயித்திருந்தால் போதும்.  அப்படிப்பட்ட அனுக்ரஹ சீலர்கள் இவர்கள்.  நாதமுனி காலமெங்கே..?  நம்மாழ்வார் வாழ்ந்திருந்த காலமெங்கே..?   நம்பிக்கையோடு ஒருமனதோடு தியானித்திருந்த நாதமுனிக்கு நம்மாழ்வார் கடாக்ஷித்துள்ளாரே..? நம்மாழ்வார் காலம் முடிந்தாலும், நாதமுனிகளுக்கு அணுக்ரகாம் செய்ய, ஒரு “பராங்குச தாசரை” அனுப்பி வைத்தாற்போல்.
நாம் அஞ்ஞானத்தினால் மூடப்பட்டு ஆச்சார்யனை மறந்து அதனால் தெய்வத்தையும் மறந்து, தேஹத்தையும் அது மூலம் ஏற்படும் சுகத்தினையும் பெரிதாய் எண்ணி ஒருவித அஞ்ஞானமயக்கத்தில் உள்ளோம்.
 
வைதீக கார்யம் மட்டும் இல்லை, லௌகிகத்தில் கூட, வீட்டில் நடக்கும் விவாஹம், சீமந்தம் என்று எல்லாவற்றிற்கும், ஆசார்யனே பொறுப்பேற்று நடத்தி வைக்கும் அழகு, ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பரதாயத்தின் தனிச்சிறப்பு. யாராலும் சொல்லி முடிக்க முடியாத ஆச்சர்ய வைபவம், ஆச்சார்யா வைபவம். 
 
பரம பக்தியுடையவர்களாய்  பகவானோடு இரண்டற கலந்த நம் ஸதாச்சார்யர்களை சதா நினைத்து அனுபவிக்கப்பெற்ற பாக்கியவான்களுக்கு பரமபதப்ராப்தியைப் பற்றி கவலையே படவேண்டியதில்லை.  ஸதாச்சார்ய கடாக்ஷத்தினால் எப்படி இங்கு நிரந்தர அனுபவம் கிடைக்கின்றதோ அது போன்று அவர்களின் அந்திமகாலத்தில் பகவத் சிந்தனையும், பரமபத ப்ராப்தியும் தானாகவே வந்து வாய்க்கும்.   அவர்கள் சரீர சம்பந்தம் விலக வேண்டியதுதான், தாமதமின்றி நித்யசூரிகள் அவர்களை பரமபத்த்திற்கு அழைத்துப்போக தயாராய் வந்துவிடுவர்.  ஏனென்றால் இந்த பொறுப்பானது ஆச்சார்யனுடையது.  இவர்கள் இதற்கென்றே ஏற்பட்டவர்கள்.  ஜீவன்கள் கடைத்தேற அவதரித்தவர்கள்.   பகவத் கடாக்ஷத்தைக் காட்டிலும் ஆச்சார்ய கடாக்ஷம் மிகவும் விசேஷமானது. 
நாம் செய்யவேண்டியதெல்லாம் ஆச்சார்யனிடத்து பரம விசுவாசமும் பக்தியும் மட்டுமே.  பதிலாக நமக்கு கிடைப்பதோ பேரானந்தமயமான பரமபதப்ராப்தி……!
 
மதிளரங்கரின் பொற்பாதுகைப் பற்றி கடந்த 6 – 7 மாதங்களாக நம் பட்டர் ஸ்வாமி ஸ்ரீ வேதாந்தவாசிரியருடைய ஒப்புயர்வற்ற க்ரந்தமான “ஸ்ரீ பாதுகா ஸஹஸ்ரம்” கொண்டு நாம் அனுபவித்து உய்யும்படி செய்து வருகிறார்.
 
இதையும், இதற்குமுன் “பேசும் அரங்கன்” என்ற தலைப்பில் ஸ்வாமி பெரிய பெருமாளாகவே இருந்து நம்மிடையே பேசியவற்றையும், தொடர்ந்து அனுபவித்து வருபவர்களுக்கு ஒரு விஷயம் நன்கு புலப்படும். இங்கிருந்து தொடங்குவோம், இதைப்பற்றி பேசுவோம், இத்தோடு பூர்த்தி செய்வோம் என்ற நோக்கு ஏதும் முன் கூட்டியே வரையறுத்துக் கொள்ளாமல்தான், ஸ்வாமி எழுதத் துவங்குவார். ஆம் ! எழுதுவது மட்டும்தான் அவர் கார்யம், பேசுவது பெரிய பெருமாளாயிற்றே ! அர்ச்சா ஸங்கல்பத்தையெல்லாம் மீறி, பெரிய பெருமாள் புரியும் விந்தைகளையும், விநோதங்களையும் அனுபவிப்பவர்களுக்கு இது வியப்பாக இராது.
 
ஆழ்வார் தொடக்கமாக, மணவாள மாமுனிகள் பர்யந்தம், நம் ஓராண் வழி குருபரம்பரையில் வந்த மஹணீயர்களிடத்தே பெரிய பெருமாள் பேசியதும், அவர்களைக் கொண்டு தம் கார்யம் செய்து கொண்டதும், நம் போன்ற ஸாமான்யர்களுக்கு செய்ய வேண்டிய உபதேசங்களை செய்ததும் நாமறிந்ததே. அதே க்ரமத்தில், இன்று நமக்கு “பேசும் அரங்கம்” அமைந்தது என்று கொள்ளத் தட்டில்லை.
 
“ஸ்ரீ பாதுகா ப்ரபாவம்” எழுத துவங்கி இன்று “ஸ்ரீ பாதுகா சஹஸ்ரத்தின்” 1008 ரத்தினங்களின் ஒளியையும் ஓர் அளவு நாம் அறியும் படிச்செய்த க்ருபையோடு, இதை பூர்த்தி செய்ய ஸ்வாமி திருவுள்ளம் கொண்டார். ஆனால், சில நாட்களுக்குமுன் பாதுகா ப்ராபாவத்தை விட, அந்த பாதுகையான ஸ்வாமி நம்மாழ்வாரை பற்றி ஸ்வாமி அதிகம் பேசியதும், அத்தோடு கூட அடியேன், இந்த விஷய மாற்றத்துக்கு ஒரு முறை காரணம் கேட்டதற்கு, “பாதுகை தான் ஆச்சார்யன் ! ஆச்சார்யன் தான் பாதுகை ! ” என்று பதில் அளித்தார்.
 
அவர் அளித்த பதிலின் தாக்கத்தால், “பாதுகாப்ரபாவம்” பேசிய இந்த பகுதியில், பெரிய பெருமாளின் பாதுகையான பராங்குசரைப் பற்றியும் பேசி முடிக்க வேண்டும் என்று விண்ணப்பித்தேன். அதுவும் “வைகாசி விசாகம்” நெருங்கும் வேளையில் இதைச் செய்வதைக் காட்டிலும் வேறு சிறந்த நேரம் இருக்க முடியாது. “அப்படியானால், இதை நீயேச் செய்” என்று ஸ்வாமியின் நியமனத்தை ஏற்று அடியேனின் சிற்றறிவிற்கு தோன்றுவதை எழுதி ஸ்வாமியின் திருவடிகளில் சமர்ப்பிக்கிறேன்.
 
ஆழ்வாரின் வைபவங்களை அவர்தம் திருவடியாக இருக்கும் ஸ்ரீமதுரகவிகள் தொடக்கமாக பலர் பேசியுள்ளனர். அப்படி பலர் பேசிய ஸ்ரீசுக்திகளையெல்லாம் கொண்டு, ஒன்று திரட்டி ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாசாரியரின் திருத்தம்பியரான  ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் ஆழ்வார் விஷயமாக செய்த பெரும் காவியம் “ஆச்சார்ய ஹ்ருதயம்” என்னும் க்ரந்தம். இதுபோல் ஒரு க்ரந்தம் இதற்கு முன் வந்ததில்லை, இனியும் வர வாய்ப்பில்லை என்னும் அளவிற்கு விஷய பூர்த்தி, சொல்லழகு எல்லாம் ஒரு சேரப் பெற்ற க்ரந்தம். இந்த க்ரந்தத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ள செய்திகளைக் கொண்டு ஆழ்வார் வைபவத்தை ஈண்டுச்சிறிது அனுபவிப்போம்.
 
ஆழ்வாரின் அவதாரம்:

ஆழ்வாரின் அவதார விஷேஷத்தை பற்றி நம்மிடையே நிலவும் பல கருத்துக்களை ஆராய்கிறார் நாயனார். யுகங்கள் தோறும் அரங்கன் ஒவ்வொரு வர்ணத்தில் ஒருவருக்கு பிள்ளையாக அவதரித்தான்.
 

 

யுகம்

பெற்றோர்

குலம்

அவதாரம்

கிருதயுகம்

அத்ரி மஹரிஷ ஜமதக்நி

 அந்தணர்            

அந்தணர்

தத்தாத்ரேயர்     பரசுராமர்

த்ரேதாயுகம்

தசரத சக்ரவர்த்தி

க்ஷத்ரியர்

ஸ்ரீராமன்

த்வாபரயுகம்

வசுதேவ நந்தகோபர்கள்

வைஸ்யர்

ஸ்ரீக்ருஷ்ணன்

 


இதன் தொடர்ச்சியாக கலியுகத்தில் வேளாளர் குலத்தில் காரி-உடையநங்கையாருக்கு மகனாக ஸ்ரீசடகோபராக எம்பெருமானே அவதரித்தானோ? என்று ஒரு சாரார் கருதுவர்.
 
வேதங்களை தொகுத்தல் போன்ற சில அரிய செயல்களைச் செய்ய வ்யாச பகவான் பேரில் ஆவேசித்தான் அரங்கன். அதுபோலே, இவரைக் கொண்டு தமிழ் மறையை வெளிப்படுத்துவதற்காக இவர் பேரில் ஆவேசித்தானோ ? என்றும் ஒரு சாரார் கருதுவர்.
 
இதெல்லாம் இல்லை; பரமபதத்தில் உள்ள நித்ய சூரிகளில் ஒருவர் அல்லது முக்தர்களில் ஒருவர், அல்லது அந்த ஸ்தானத்திற்கு ஒப்பான “ஸ்வேத த்வீப” வாசிகளில் ஒருவர், நம்மைத் திருத்த ஆழ்வாராக அவதரித்தார்களோ ? என்றும் ஒரு சாரார் கருதுவர்.
 
( “ஸ்வேத த்வீபம்” என்பது திருப்பாற்கடலுக்கருகில் உள்ள ஒரு “வெள்ளைத் தீவு”. பெரிய பெருமாளுக்கு நித்ய திருவாராதனம் செய்யும் அர்ச்சகர்கள் இங்கிருந்து வந்தவர்கள் என்பது நம்மில் பலரும் அறியாத ரகசியம். அரங்கனை ஆராதிக்கும் இவர்கள் ஆழ்வாருக்கு ஒப்பானவர்கள் என்பது இங்கு கவனிக்கத் தக்கது.)
 
இந்த காரணங்கள் ஏதும் இல்லை, நம்மைப் போன்று சம்சாரிகளில் ஒருவர் முற்பிறவி பலனாக இப்படி திருந்தினாரோ? என்று கருதுபவர்களும் உண்டு.
 
இதையெல்லாம் விட சிறந்த காரணமும் ஒன்று உண்டு. யாதொரு காரணத்தையும் பற்றாத எம்பெருமானின் “நிர்ஹேதுகமான க்ருபை” (causeless mercy) என்னும் அருளின் சிறப்பினால், அரங்கன் ஒருவனையே பலனாக, எண்ணியிருந்து பலிக்கப் பெற்றவர் என்று ஆழ்வாரை கருதுவோரும் உண்டு.
 
ஆக இப்படியெல்லாம் பல கருத்துக்கள் நிலவுவது ஆழ்வாரின் சிறப்பையே காட்டும். இன்னதென்று வரையறுத்து சொல்ல முடியாத சிறப்பு அது ஆழ்வாரின் அவதாரச் சிறப்பு.
இவரைத் தொடர்ந்து வந்த ஆச்சார்யர்களும் அப்படியே. அரங்கனின் நிர்ஹேதுக க்ருபையே உருவானவர்கள். பெரிய பெருமாளின் பாதுகையாகவே இருந்து, நமக்கு ஸம்ஸாரமாகிற கடற்கரையில் நின்றும் வழிகாட்டும் கலங்கரை விளக்கங்கள்.
இனி இவர்களின் “அருளின் தன்மையை” அடுத்து அனுபவிப்போம்.
 
பெரிய பெருமாள், பெரிய பிராட்டியார் திருவடிகளே சரணம்.
ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்.
நாயனார் திருவடிகளே சரணம்.
ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
!!
 

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: