Srirangapankajam

April 24, 2009

Pesum Arangam – 66

Filed under: PESUM ARANGAM — srirangapankajam @ 6:06 pm

CHAPTER-66
24.04.09

பாடாகாளீ ஜ்ஜாட துச்சே காதாபாநாய புல்லகே !
ஸமாதௌ சடஜிச்சூடாம் வ்ருணோஷி ஹரிபாதுகே

பாடா=அழிக்கமுடியாத – காதா=பிரபந்தங்கள் – –
ஸமாதௌ=மனதிலுள் பகவானைப் பற்றிய விடாத
தியானம் – சடஜிச்சூடாம்=ஸ்ரீநம்மாழ்வாருடைய சிரஸ்ஸை – வ்ருணோஷி=அடைகின்றாய்.

(இந்த ஸ்லோகத்தில் ஒரு முறை வந்த அக்ஷரமானது மீண்டும் வராது. இதனைத் தமிழில் எழுதியதினால் ஒரு அக்ஷரம் திரும்ப வருகின்றது. ஆனால் ஸம்ஸ்கிருதத்தில் வராது.)

ஸமாதி நிலை என்று தியானத்தில் ஒரு உன்னதமான நிலையுண்டு. பகவான் ஒருவனை மட்டும் மனதில் நினைத்து இடைவிடாது தியானிக்கும் மஹனீயர்கள் இந்த நிலையினையடைவர்.

தியானத்தில் இந்த ஸமாதி நிலையை ஒருவன்
அடையும்போது, சாதாரணமான ஜீவன்களை
வருத்தியெடுக்கும் மாளாத வல்வினைகளால்
ஏற்படுகின்ற துக்கங்கள் ஏதும் மனதில் தோன்றாது.
பாபவர்க்கங்கள் நசித்துப் போகும். அந்த ஒரு
நிலையில் பகவானின் ஸ்வரூபம், ரூபம், குணம்,
விபவங்கள் அனைத்தும் நேரில் அனுபவிப்பார்கள்.

இந்த உன்னதமான நிலையில்தான் பேரானந்தமும்,
ஜ்ஞானபிரகாசமும் உண்டாகும். அந்த நிலையில்
உண்டானதுதான் திருவாய்மொழி! அந்த
நிலையிலேயே இருந்தவர் ஸ்வாமி நம்மாழ்வார்.!
அவர் உள்ளத்தே உறைந்த எம்பெருமானே ஆழ்வாரின்
திருநாவில் சுகமாய் அமர்ந்தார். திருவாய்மொழி
மலர்ந்தது. வேதம் தமிழாய் மாறி பூரித்தது.

அப்பேற்பட்ட நம்மாழ்வாரை அனுக்ரஹிக்கும் பொருட்டு
ஆஸ்ரிதர்களின் ஸகல பாபங்களையும்
போக்கக்கூடிய ஹரி பாதுகையே! “ செழும்
பறவை தானேரித்திரிவான் தன் தாளினையென்
தலைமேலவே” என்கின்ற ஆழ்வாருடைய
சூக்தியின்படி அவரது சிரஸ்ஸின் மேல்
ஸாந்தித்யம் கொள்கின்றாய்!

ஆழ்வார் திருநகரியில் நடக்கும் ஆழ்வார் மோக்ஷத்தில் இதர திவ்யதேசங்களில் நடைபெறும் மோக்ஷ உற்சவத்தினைக் காட்டிலும் ஒரு விசேஷ ஏற்றம் உண்டு. இதர திவ்யதேசங்களில் ஆழ்வாரே வந்து பெருமாளின் திருவடிகளில் தம் சிரம் தீண்டி மோக்ஷ உற்சவம் நடைபெறும். ஆனால் ஆழ்வார் திருநகரியில் மட்டும் பெருமாள் தாம் ஆழ்வார் எழுந்தருளியிருக்கும் இடம் கைத்தலமாய் வந்தடைந்து தம் திருவடிகளால் நம்மாழ்வாரின் திருமுடி தீண்டி மோக்ஷம் அருளுவார்.

அந்தளவிற்கு பெருமாளுக்கு ஆழ்வாரின் ஸம்பந்தம், நெருக்கம் தேவையாயுள்ளது.

ஸ்ரீநம்மாழ்வார் ஸமாதி நிலையில் பகவானை

விடாது தியானம் செய்கின்றார். அந்த நிலை
தன்னைவிட்டு அகலாதவாறு சித்திக்கும்
பொருட்டு பாதுகைகளையும் தியானிக்கின்றார். பாதுகை
அகலாது நின்றால் பகவானும் அங்கு நின்றுதானே ஆக
வேண்டும் ஏனெனில் ஒன்றையொன்று பிரிக்க முடியாதன்றோ இருக்கின்றது.

பாதுகையினைத் தியானியுங்கள். பகவான்
உங்கள் வசப்படுவான்!

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: