Srirangapankajam

April 21, 2009

Pesum Arangam – 64

Filed under: PESUM ARANGAM — srirangapankajam @ 7:49 am

CHAPTER-64
18.04.09

அநந்ய சரணஸ் ஸீதந் அநந்தக்லேச ஸாகரே!

சரணம் சரணத்ராணம் ரங்கநாதஸ்ய ஸம்ஸ்ரயே !! 915 !!

அநந்த = அளவில்லாத – க்லேச = கஷ்டங்களை (ஸம்ஸாரத்தில் உழல்வதால்) – ஸாகரே = சமுத்திரத்தில் – ஸீதந் = சங்கடப்பட்டுக்கொண்டு – அநந்ய சரண: = (உன்னைத் தவிர) வேறு ஒரு ரக்ஷகர் இல்லாத நான் – ரங்கநாதஸ்ய= ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய – சரணத்ராணம்=திருவடியைக் காப்பாற்றுகின்ற பாதுகையையே – சரணம் = உபாயமாக – ஸம்ஸ்ரயே = அடைகின்றேன் (வரிக்கின்றேன்)

இந்த பாடலின் முதல் வரியை ஒரு முறை மீண்டும் படியுங்களேன்! உங்கள் உதடுகள் இரண்டும் ஒட்டுகின்றதா..? ஒட்ட வில்லைதானே..? இப்போது இதன் அர்த்த்தைக் கவனியுங்கள்!

பாதுகையின் சம்பந்தம் பெறாமல், அளவில்லாத கஷ்டங்கள் நிறைந்த இந்த துக்கமயமான ஸம்ஸாரக் கடலில் உழன்று, உன்னைத் தவிர வேறு ஒரு உபாயமும் இல்லாத நான்…

பாதுகையினிடத்து சம்பந்தம் பெறுவது இருக்கட்டும்.., இந்த வரிகளின் மூலமாய் ஜீவன்கள் வெளிப்படுத்தும் வேதனை, தம்மோடு மிக நெருக்கமாயிருக்கும் இன்னொரு உதட்டினோடு கூட சேர முடியவில்லை பாருங்கள்..!

அடுத்தவரியைக் கவனியுங்கள்..!

ஸ்ரீரங்கநாதனுடைய திருவடிகளைக் காப்பாற்றுகின்ற பாதுகையினையையே இந்த கஷ்ட கடலில் இருந்து காப்பாற்றக் கூடிய உபாயமாக வரிக்கின்றேன்!

பாதுகையினையே உபாயமாகப் பற்றுகின்றது இந்து ஜீவன்.

உடனடியாக சேராத உதடுகள் ஒன்று சேருகின்றது!

இந்த ஸ்லோகம் அமைந்த இந்த பத்ததிக்கு ‘சித்ர பத்ததி’ என்று பெயர். இந்த பத்த்தி முழுதும் ஸ்வாமி தேசிகர் கவிநயத்தோடும், பொருள் நயத்தோடும், அதியற்புதமாய் கிறங்க வைக்கின்றார் ஸ்வாமி தேசிகர்.

யோசிப்பதற்கே பல மணித்துளிகள் ஆகும் இந்த பாதுகா ஸஹஸ்ரத்தினை எப்படி ஒரேயொரு இரவில் அதுவும் கடைசி ஒரு ஜாமத்தில் இவரால் கவிமழைப் பொழிய முடிந்ததோ…? நினைக்க நினைக்க திகைப்புதான் மிஞ்சும்! இது அவரே நினைத்தாலும் முடியாது என்பதுதான் உண்மை!

பாதுகா தேவிதான் அவரது நாவில் நின்று அந்த ஒரு ஜாமம் முழுதும் நர்த்தனமாடியிருக்கின்றாள்.. !

இதோ..! அவரே சொல்லுகின்றார்…! கேட்போமா…?

ச்ருணுதே பாதுகே! சித்ரம் சித்ராபிர் மணிபிர் விபோ: !

யுக்க்ரம புவோ வர்ணாத் யுகபத் வஹஸே ஸ்வயம் !! 912 !!

யுக்க்ரம = இரட்டிப்பதை உடைத்தாயிருந்து அந்த்ந்த பத்ர விசித்ரங்களுக்கு வேண்டிய படி வரிசையாகவும், புவ = உண்டாயிருக்கின்ற – வர்ணாத் = அக்ஷரங்களை – யுகபத் = ஒரே காலத்தில் – ஸ்வயம் = தானே – வஹஸே = வஹிக்கின்றாய்

ஹே! பாதுகே! பகவான் ஒவ்வொரு யுகத்திலும் ஒவ்வொரு நிறமுள்ளவராய் இருந்தார். (க்ருதயுகத்தில் – வெளுப்பு, த்ரோதாயுகத்தில் – சிகப்பு, துவாபரயுகத்தில் – பொன் நிறம், கலியுகத்தில் – கருப்பு ) ஆனால் நீயோ பகவானின் அனைத்து வர்ணங்களையும் , உன் மீது பதிக்கப்பெற்றிருக்கும் ரத்னங்களின் காந்தியினால் ஒரே சமயத்தில் வெளிப்படுத்துகின்றாய் !

உன்னைப் பற்றி ஸ்தோத்திரம் பண்ணவேண்டும் என்று ஆரம்பித்தேன்..!

உன்னுடைய பரம அனுக்கிரஹத்தினால் மட்டுமே அக்‌ஷரங்களும், பதங்களும், ஆச்சர்யமான பல சந்தர்ப்பங்களையும் , அர்த்தங்களையும் கொடுக்கும்படி தானாகவே அமைகின்றன..! உன்னுடைய அனுக்ரஹமில்லாமல் என்னால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது…!

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: