Srirangapankajam

March 25, 2009

Pesum Arangam-54

Filed under: PESUM ARANGAM — srirangapankajam @ 7:22 am

Chapter-54
25.03.2009
 
ஸாதயந்தி மதுவைரி பாதுகே
ஸாதவ: ஸ்திரமுபாய மந்திமம் !
த்வத்ப்ரவ்ருத்தி விநிவர்த்தநோசித
ஸ்வப்ரவ்ருத்தி விநிவர்த்தநாந்விதம் !!879!!
 
ஸாதவ: பெரியோர்கள் – அந்திமம்: கடைசியான – உபாயம்: சரணாகதிரூபமான மோக்ஷோபாயத்தை – ஸாதயந்தி: அனுஷ்டிக்கிறார்கள்.
 
பக்தி என்பது பெருமாளின் திருவடிகளை அடைவதற்கான ஒரு உபாயம்.   வேறு எதையும் நினைக்காமல், எல்லையில்லாத ப்ரீதியோடு அவன் ஒருவனையே தியானம் செய்து அவன் தாள்கள் அடைவது.  இது பலன் தர பல ஜன்மங்கள் கூட ஆகலாம்.
 
இந்த ருசி, ஞானம் இல்லாதவர்களுக்கும், காலதாமதத்தினைப் பொறுக்காதவர்களுக்கும் நமது ஆழ்வார், ஆச்சார்யர்கள் காட்டி கொடுத்திருக்கும் உபாயம் சரணாகதி!
 
ஹரி!  மோக்ஷத்திற்கு உபாயமாக உள்ள பக்தியை அனுஷ்டிப்பதற்குத் தேவையான பக்தியோ, ஞானமோ, சக்தியோ, காலதாமதத்தினைப் பொறுக்கின்ற பொறுமையோ என்னிடத்தில் இல்லை!  நான் எதற்கும் உபயோகமற்றவன்! எனக்கு உன்னைத் தவிர வேறு கதியில்லை!
 
அஹிஞ்சனோ..! அநந்ய கதி சரண்ய: !!
த்வத் பாத மூலம் சரணம் சரணம் ப்ரபத்யே !!
 
நீரே என்பேரில் தயை பண்ணி, பக்தி என்னும் உபாயத்தினைக் கடைப்பிடிக்க இயலாத எனக்கு, மோக்ஷத்தினை அருள வேண்டும் என்று மனமுருக கெஞ்சி கேட்க வேண்டும்! 
 
விரும்பி நின்றேந்த மாட்டேன் விதியிலேன் மதியொன்றில்லை
இரும்புபோல் வலிய நெஞ்சம் இறையிறை உருகும் வண்ணம்
கரும்புமர் சோலை சூழ்ந்த அரங்கமாகோயில் கொண்ட
கரும்பினைக் கண்டு கொண்டு என் கண்ணினை களிக்குமாறே – தொண்டரடிப்பொடிகள்-
 
உன்னை வாயார துதிக்க வேண்டுமன்றோ..? அதைச் செய்யாது இருந்தேன்!  உன் சிறப்பை அறியாதது மட்டுமல்ல, உன்னைத் தவிர மற்ற எல்லா பொருளையும் அறிந்து கொண்ட நான்,
 நீ ஒருவன் உண்டு என்ற அறிவு கூட இல்லாமலிருந்தேனே!
மனோ, வாக், காயம் ஆகிய முக்கரணங்களாலும் உனக்கு ஏதும் செய்யமாலிருந்தேனே!
இரும்பையாவது நெருப்பினால் உருக்கி விடலாம்.  இரும்பினைவிட மோசமான இந்த வலிய நெஞ்சத்தினை  கரும்புச்சோலை மிகுந்த அரங்கநகரில் கோயில் கொண்ட  அரங்கன் சிறிது சிறிதாக உருகச் செய்தான்..!
 
 
ஆச்சார்யனைக் கொண்டு சரணாகதி செய்வித்து அடைய வேண்டும் !  அவர்கள் நமக்காக பெருமாளிடத்து இறைஞ்சி நாம் கேட்ட பலனை சாதித்துக் கொடுப்பார்கள்.
 
பக்திக்கும், சரணாகதிக்கும் உள்ள முக்கிய வேறுபாடு பக்தி மார்க்கத்தில் இறங்குகிறவர்கள் விஷயத்தில் ஆச்சார்யனுடைய ப்ரயத்தனமில்லை.  அவர்கள் பக்தியோகம் பண்ணும் விதத்தினை வேண்டுமானால் சொல்லிக் கொடுத்து விட்டு ஒதுங்கிவிடுவார்கள். 
 
சரணாகதியினை பொறுத்தவரை ஆச்சார்யன் தம்முடைய நற்குணங்களாலும், உபதேசங்களாலும், அநுஷ்டானங்களாலும், சிக்ஷைகளாலும் ஸம்ஸாரத்தில் மூழ்கி காமம், குரோதம் முதலானவைகளால் ஆன கொடிய மனதுள்ள ஜனங்களை ஸ்வாதீனப்படுத்தி, அவர்களுடைய மனதை சீர்திருத்தி, அவர்களுடைய மனதில் பெருமாளை சஞ்சரிக்கும்படி செய்கிறார்கள்.
 
சரணாகதி அடைந்தவனுக்கு சாதித்து கொடுத்து விட்டு ஆச்சார்யன் ஆத்ம திருப்தியடைவான்.!

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: