Srirangapankajam

March 18, 2009

Pesum Arangam-50

Filed under: PESUM ARANGAM — srirangapankajam @ 11:37 pm

 
Chapter-50
13.03.2009
 
மண்டோதரி கற்பின் இலக்கணம்.  இந்த கற்புக்கரசியின் கணவனான இராவணனை வீழ்த்துதல் என்பது எளிதன்று.  ஏனெனில் கற்புடைய பெண்களின் மாங்கல்யம் பலம் வாய்ந்தது.  அவர்களது சாபம் எதிராளியின் மிகப்பெரிய பாபம். 
 
ரகுவம்சத்திற்கு சூர்யவம்சம் என்று பெயர்.  அந்த வம்சத்தின் முதல் புருஷன் சூரியன் ஆவான்.  இந்த பிரகாசமான சூர்யகுல வம்சத்தவர்கள் அமர்ந்து கோலோச்சிய சிம்ஹாஸனத்தில் ஸ்ரீராமபாதுகையும் அமர்ந்தது.   சூரியனுடைய காந்தியும்,  பாதுகையினுடைய காந்தியும் இணைந்தது.
இராவணன் மாண்டான்.  மண்டோதரியும் வீழ்ந்தாள்.  எதையும் வெல்லும், சத்தியம் தவறாத இராம இராஜ்ஜியம் தோன்றியது.
 
சூரியசக்தியும், பாதுகைசக்தியும் ஒன்றாக இணைந்ததைப் போன்று, ஆழ்வார் ஆச்சார்யன் உபதேசங்களும், அனுக்ரஹமும், நம்மிடம் உள்ள காமம், கோபம், லோபம், கர்வம், பொறாமை முதலான கெட்டகுணங்களை அடியோடு போக்கும். சாத்வீகம் பெருகும்.
 
 
ரங்காதி ராஜபதபங்கஜ மாச்ரயந்தீ
ஹைமீ ஸ்வயம்பரிசுதா ஹரிநீலரத்நை:
ஸம்பாவ்யஸே ஸூக்ருதிபி: மணிபாதுகே! த்வம்
ஸாமாந்ய மூர்த்திரிவ ஸிந்து ஸூதா தரண்யோ: !!! 853 !!
ஸிந்துசுதா: ஸமுத்திரராஜனின் பெண் (மஹாலக்ஷ்மி) தரண்யா: பூதேவி (இந்த இரண்டு பெயர்களும் நல்லாயிருக்கே!) – ஹைமீ: தங்கமயமாய் – ஹரிநீலரத்நை: இந்திர நீலக்கல்
 
பாதுகை தங்கமயமாயுள்ளது.  அதில் பதிக்கப்பெற்றுள்ள இந்திரநீலக்கல் கருநீலமாய் உள்ளது. மஹாலக்ஷ்மீ நல்ல சிவந்த நிறம் உடையவள்.  பூதேவி – கருப்பு நிறம்.  இந்த இரண்டு லக்ஷ்மியும் கலந்த ஒரு அம்சமாய், இவர்களினும் மேம்பட்டு பாதுகாதேவி விளங்குகின்றாள்.
 
ஆழ்வார் பெருமாளை ஒரு புருஷனைப் போன்றும், பெருமாள் ஆழ்வாரை ஒரு உயர்ந்த ஸ்த்ரீயைப் போலவும் அனுபவிக்கின்றார்கள். திவ்யதம்பதிகளான நம்பெருமாள்-தாயார் உறவு மிக மிக உயர்ந்தது.  ஆனால் அதைக் காட்டிலும் உயர்ந்தது பெருமாளுக்கும் ஆழ்வாருக்கும் உள்ள உறவானது!.
 
இந்த ஆழ்வார் நம்பெருமாளின் அன்யோந்யத்தினை ஸ்ரீரங்கத்தில் ஆழ்வார் மோட்சத்தன்று நாம் கண்கூடாக காணலாம்.   நம்பெருமாள் தன்னிடமுள்ள ஸர்வத்தையும் ஆழ்வாருக்கு ஈந்து மேற்கொண்டு அனுக்ரஹிப்பதற்கு ஏதுமின்றி  ஆழ்வாருக்கும் மோக்ஷம் கொடுத்தனுப்பி, தனியே திருமுகம் வாட்டமுற்று காணப்படுவார்.   நம்பெருமாளும் மணிமண்டபத்தினை விட்டு வாட்டமுடனே ஆஸ்தானம் எழுந்தருளியபின், நாம் ஆயிரங்கால் மண்டபத்திற்கு செல்வோமாயின் அங்குள்ள ஒவ்வொரு தூணும் அழுவதை நாம் உணரலாம்.    ஆனால் பங்குனி உத்திரத்தன்று தாயாரை விட்டு பிரியும் போது அந்த பங்குனி உத்திர மண்டபத்தில் நமக்கு இந்த உணர்வு ஏற்படுவதில்லை!   அது பக்தனுக்கும் பகவானுக்குமுள்ள சம்பந்தம்!  இது பெருமாளுக்கும் பிராட்டிக்கும் உள்ள சம்பந்தம்!
 
பரமைகாந்திகளான இந்த ஆழ்வார் ஆச்சார்யர்கள் பெருமாளைத் தவிர வேறு எந்த தேவதையினையும் நினையாதவர்கள். பெருமாளின் நினைவைத் தவிர வேறு எந்த பிரயோஜனத்தினையும் எதிர்பாராதவர்கள்!
 
சூரியன் எப்போதும் வேதத்தோடு கூடியிருப்பது போன்று, பெருமாளும் உபநிஷத்துக்கள் போலிருக்கின்ற ஆழ்வார் முதலான ஆச்சார்யர்களோடுதான் எழுந்தருளியுள்ளான்.

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: