Srirangapankajam

February 12, 2009

Pesum Arangam-31

Filed under: PESUM ARANGAM — srirangapankajam @ 11:37 pm

Chapter-31
11.02.2009

சூரியனைக் கண்டால் தாமரை மலர்வது போல், ஆம்பல் பூக்கள் நிலாவினைக் கண்டால் மலரும்.

நம்பெருமாளின் பாதுகை ஆம்பல் ஓடைப் போன்ற அழகினை உடைத்ததாயிருக்கின்றதாம்.

எதனால்..?

ஸ்ரீரங்கவிமானச் சந்திரனாகிய நம்பெருமாளின் திருவடி ஸ்பர்சத்தினால் முத்துக்களினால் சொரியப்பட்டப் பாதுகை, சந்திரனைக் கண்ட ஆம்பல் ஓடைப் போன்று காட்சியளிக்கின்றதாம்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானைப் பற்றி பாசுரங்களினால் போற்றும் போது, நம்பெருமாள் மிகுந்த சந்தோஷம் அடைகின்றார். ஆழ்வாருக்கு ஸேவை புரிகின்றார்.

அப்போது ஆழ்வாரின் சரீரம் மலர்ந்த ஆம்பல் புஷ்பங்கள் போல் சந்தோஷம் மிகுந்தும், பெருமாளை அனுபவிக்காமல் போனால் மிகுந்த வருத்தமுமடைகின்றார்.

இந்த பூக்களுக்கு என்ன ஞானம் உள்ளது? எப்படி நிலாவையோ அல்லது சந்திரனையோ கண்டவுடன் மலர்கின்றது..?

இந்த அறிவில்லாத புக்களே இப்படித் தன்னடையாக மலரும் போது, நம்மைக் கரைச் சோ்ப்பதற்காக, உஜ்ஜீவிப்பதற்காகவே, கோயில் கொண்டுள்ள அரங்கனை, நாம் தரிசிக்கும் போது, நாம் எப்படி ஆனந்திக்க வேண்டும்! எவ்வளவு நன்றியோடு நாமிருக்க வேண்டும்..?

இந்த ஜீவன் பெருமாளை அனுபவிக்கும் போது, ஏதும் தெரியவிடினும் கூட, “நாராயணா!, ரங்கா!“ என்று மெய்சிலிர்த்து, ஆனந்தித்துக் கூவி அனுபவிக்க வேணும்.

இப்படி பெருமாளை அனுபவிக்கும் இந்த ஒரு
சந்தோஷம் – அவனுக்குப் பெரிது. அவன் நம்மை உகக்க ஆரம்பித்து விடுவான்.

அவன் என்னையாளி அரங்கத்து அரங்கில்
அவன் என்னையெய்தாமல் காப்பான் – அவன் என்னது
உள்ளத்து நின்றான் இருந்தான் கிடக்குமே
வௌ;ளத்தரவணையின் மேல்.
-திருமழிசையாழ்வார்-

திருவரங்கத்தில் எழுந்தருளியிருப்பனே என்னை ஆள்பவன்.! அவன் தன்னழகுக் காட்டி என்னை ஈர்த்து காத்தருளுவதற்காகவே திருவரங்கத்தில் நிலைகொண்டுள்ளான்! இவன் பள்ளி கொண்டருளியது
என்னுடைய நெஞ்சில் நிற்பதும் நிலைப்பதுமானப் பலனைப் பெறுவதற்காகவேயன்றோ? கொள்வாருமுண்டோ என்று படுகாடு கிடக்கும் அரங்கன் என் நெஞ்சில் இடங்கிடைக்குமோ என்று எதிர்பார்க்கின்றான். என்னுடைய நெஞ்சில் சிறிது இடம் கிடைத்தவுடன் நிற்பதும், இருப்பதும், கிடப்பதுமான செய்கைகளையெல்லாம் என் நெஞ்சிலே செய்கின்றான். இனி அவன் திருப்பாற்கடலிலே ஆதிசேஷன் மீது பள்ளிக் கொள்வானோ..?

இங்கு நாம் அவன் கிருபையை வேண்டிநிற்பதைப் போல், ஆழ்வார், அரங்கன் அவருடைய நெஞ்சில் நிற்பதற்காக ஏங்குவதைப் போல் பாடுகின்றாரே!

எப்படி சாத்தியமாயிற்று இது இவருக்கு…!

மாசற்ற அன்பு!

நீ ஒருவன்தான் என்னை ஆள்பவன் என்ற ஒரே எண்ணம்..!

என் நெஞ்சில் பள்ளி கொண்டு ஆட நீ வா! என்ற ஒரு தபஸ்!

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: