Srirangapankajam

November 19, 2008

PESUM ARANGAN-150

Filed under: PESUM ARANGAN — Tags: — srirangapankajam @ 11:45 pm
Chapter-150
 18.11.2008
 
 

ஈடு இணையில்லாத இந்த “ஸ்ரீசைலேச தயாபாத்திரம்“  தனியனுக்கு பெரியோர்கள் அருளியுள்ள வியாக்யானம் அற்புதமானது.  வைகுண்டவாசி பிரதிவாதி
பயங்கரம் அண்ணங்கராச்சாரியார் அருளியுள்ள இந்த வியாக்யானம் அற்புதமானது.

 ஸ்ரீசைலேச தயா பாத்ரம் –

 
இராமாவதாரத்தின்போது “சைலேச தயா பாத்ரன்” என்பவனிடம் இராமன் சரணம் என்று புகுந்தான். சைலம் என்றால் ரிஷ்யமுக மலையாகும். அதன் அதிபதி மாதங்க மஹரிஷி ஆவார். அவரது கருணையைப் பெற்றவன் சுக்ரீவன் ஆவான். ஆக சைலேச தயா பாத்ரன் என்பது சுக்ரீவனைக் குறிக்கும். தனக்கு உதவும்படி இராமன் சுக்ரீவனிடம் சரணம் புகுந்தாலும், சுக்ரீவன் தான் இராமனுக்குப் பட்ட கடனை அடைக்கவில்லை என்பதால், அவனை இராமன் கண்டிக்க வேண்டியதாயிற்று. இது சரணாகதிக்கு விரோதமாக ஆனதால், தனது சரணாகதி தவறியது என்று இராமன் வருத்தம் கொண்டான். இக்குறை தீர உயர்ந்த ஒரு ஆசார்யனிடம் சிஷ்யனாக இருப்பதே சிறந்தது என்று எண்ணினான்.
தீபக்யாதி குண அர்ணவம்
 
– இது போன்று ஸமுத்ர ராஜனிடம் இராமன் சரணம் அடைந்தான். ஆனால், ஸமுத்ர ராஜன் இராமனின் சொற்களுக்கு ஏற்ற மதிப்பு அளிக்கவில்லை என்பதால், அவன் மீதும் இராமன் சீற்றம் கொள்ள வேண்டியதானது. ஸ்வாமி மணவாளமாமுனிகள் விஷயத்தில் கடல் போன்ற ஞானம், அறிவு, பக்தி கொண்ட ஸ்வாமியிடம் சரணம் அடைந்தான்.
 
யதீந்த்ர ப்ரணவம்
 
இராமாநுச நூற்றந்தாதியின் 97-ஆவது பாசுரமான – தன்னை உற்றச் செய்யும் தன்மையின் ஓர் – என்பதை திருவரங்கன் கேட்டான். இந்தப் பாசுரத்தில் எம்பெருமானாரின் சிஷ்யர்களின் மேன்மை கூறப்பட்டுள்ளது. இதனைக் கேட்டவுடன், எம்பெருமானாருக்கு சிஷ்யனாக இருப்பதைக் காட்டிலும், அவரது சிஷ்யனுக்கு சிஷ்யனாக இருப்பது மேலானது என்று முடிவு செய்தான்.
வந்தே ரம்ய ஜாமாதரம் முநிம்
 
இராமனின் குருவான விச்வாமித்ரரின் குறைகளை நாம் அறிவோம். கண்ணனின் குருவான ஸாந்தீபநி முனிவரும், குரு தக்ஷிணையாக தனது பிள்ளையைக் கேட்டாரே அன்றி, மோக்ஷம் கேட்கவில்லை. ஆக தனது அவ்விரு குருவிடமும் எம்பெருமானுக்கு அந்த அளவு பிடிப்பு உண்டாகவில்லை. ஆகவே குருவுக்கு இலக்கணமான ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுத்தான்.

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: