Srirangapankajam

November 15, 2008

PESUM ARANGAN-147

Filed under: PESUM ARANGAN — Tags: — srirangapankajam @ 11:29 pm
Chapter-147
 14.11.2008
 
 

மாமுனிகளைக் கண்ட மாயகூத்தனுக்கு முகமெல்லாம் பூரிப்பு –  திருமுகம் சிவந்து புன்முறுவல் தோன்ற, திருக்கண்கள் மலர்ந்து விரிந்து அன்றலர்ந்த தாமரையினைப் போன்று ஸேவை சாதித்தருளினான். 
 
மாமுனிகளின் கண்களில் ஆனந்த கண்ணீர் பிரவாகமாய் வழிந்தோடுகின்றது.
 
நம்பெருமாள் திருச்சி எனப்படும் தோளுக்கினியானில் உபயநாச்சிமாரோடு எழுந்தருளி சந்தன மண்டபம் அடைந்து அங்குள்ள திவ்ய ஸிம்ஹாஸனத்தில் நாச்சிமாருடனேகூட அங்குள்ள திவ்யகோஷ்டியின் நாயகனாய், அயர்வறு அமரர்களான திருவநந்தாழ்வான், பெரியதிருவடி, ஸேநாதிபதியாழ்வான் ஆகியு நித்யசூரிகளுடனும், வைகுந்தத்து முனிவராயிருந்துள்ள நம்மாழ்வார் தொடக்கமான ஆழ்வார்கள் பதின்மரோடும், நாதமுனி தொடக்கமான ஆச்சார்யகளோடும், ஸ்ரீரங்கநாராயண ஜீயர், திருமாலை தந்த பட்டர் தொடக்கமானரோடும், அணியரங்கன் திருமுற்றத்தடியார் பெருங்குழுவோடும் கூடி, போரோலக்கமாக, ஆர்ப்பரித்து எழுந்த வைணவ கடல் போன்று சந்தனு மண்டபம் நிரம்பி வழிந்தோடியது. 
 
நம்பெருமாளின் அருகில் மணவாள மாமுனிகள் தேஜஸ்வியாய், உடல் முழுதும் ஒளிர்பவராய்,  பூர்ணசந்திரன் அருகில் ஜொலிக்கும் துருவ நட்சத்திரம் போன்று, நம்பெருமாளின் அருகில் கைகூப்பிய வண்ணம் பூர்வாச்சார்யர்களையும், பிள்ளைலோகாச்சார்யாரையும், தமது குருவான திருவாய்மொழிப் பிள்ளையையும் மானசீகமாக தியானிக்கின்றார்.
 
ஈடு தொடக்கமான ஐந்து வியாக்யானங்களுடனே திருவாய்மொழி காலட்சேபத்தினை கணீரென்ற மணிபோன்ற குரலுடனே தொடங்குகின்றார்.
அவ்வவிடங்களிலே இது ச்ருதிப்ரக்ரியை, இது ஸ்ரீபாஷ்யப்ரக்ரியை, இது ச்ருதப்ரகாசிகை ப்ரக்ரியை, இது கீதாபாஷ்ய ப்ரக்ரியை, இது ஸ்ரீராமாயண ப்ரக்ரியை, இது மஹாபாகவத ப்ரக்ரியை என்று பல க்ரந்தங்களிலிருந்து அவ்வப்போது மேற்கோள் காட்டியும்,   இது பதார்த்தம், இது வாக்யார்த்தம்,  இது மஹா வாக்ய அர்த்தம்,  இது ஸமபிவ்யாஹாரார்த்தம், இது தவந்யார்த்தம்,  இது வ்யங்கயார்த்தம், இது ப்ரதிகோட்யர்த்தம் என்று வாக்யங்களுக்கு பலவிதமான அர்த்தங்களை அருளியும், இது ஸப்தரஸம் என்று ஸப்தங்களுக்கும்,  இது அர்த்த ரஸம் என்று அர்த்தங்களுக்கும், இது பாவரஸம் என்று அந்த பாவத்திற்கும் உண்டான ஏற்றங்களையருளியும்,  இது ஒண் பொருள், இது உட்பொருள் என்று பகுத்து ஆராய்ந்தும் நித்யபடி அருளிச் செய்த வண்ணம், ஸ்ரீவைணவர்கள் மேலும் மேலும் வந்து சேர்ந்த வண்ணம் திருவாய்மொழி வைபவம் நடந்தேறியபடி,
 
ரங்கீ வத்ஸனமேகமேவ ஸ்ருணோத் வ்யக்தம்
யதோக்தம் க்ரமாத்
ஸ்ரீரங்கநாதன் மாமுனிகளால் முறையே ஸ்பஷ்டமாகச் சொல்லப்பட்ட விஷயத்தை இங்ஙனமே ஒரு வருடகாலம் கேட்டருளினார்.
 
என்கிறபடியே ஒரு ஸம்வத்ஸரம் (ஒருவருடம்) திருச்செவி சாத்தி, தனது வைபவங்கள் அனைத்தையும், ஏதும், இந்த ஒரு வருடகாலம் கொண்டாடாது, மாமுனிகளின் வாக்பிரபாவத்திலே, அவரது அந்தரங்க சிஷ்யனாய் மாறி, அமிழ்ந்து கிடந்தான் அரங்கன்!.

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: