Srirangapankajam

October 29, 2008

PESUM ARANGAN-136

Filed under: PESUM ARANGAN — Tags: , — srirangapankajam @ 11:11 pm
Chapter-136
 28.10.2008
 
 
அவதரிக்கச் செய்தவன் அரங்கன். 
 
அவதரித்தது ஆதிசேஷன். 
 
உறங்குவான் போல் யோகு செய்த அரங்கன் ஜகத்ரக்ஷண சிந்தையையுடையவனாய் உடையவரைப் போன்று லோகமெங்கும் உஜ்ஜீவிக்கும்படி, தம் பிரபாவத்தினை உலகறிய, ஒரு விஷயத்தினை உண்டாக்கிட தீர்மானித்தவன், திருவநந்தாழ்வானேயே மீண்டும் கடாக்ஷிக்கின்றான். 
 
அனந்தன் நம்மை உஜ்ஜீவிக்க அவதரிக்கின்றான்.
 
யஸ்மிந்ஸ்வபாதபத்மேந பஸ்பாஸ ப்ருதிவீமிமாம்
கலிஸ்ச தத்க்ஷணேநைவ துத்ருவே தூரஸ்தராம்
(எப்போது அவர் தமது திருவடித் தாமரைகளால் இந்த பூமியைத் தொட்டாரோ அப்போதே கலிபுருஷனும் வெகுதூரம் ஓடி விட்டான்.)
 
இவரது கால் கண்ட கலியின் கொடுமை பறந்தோடியது. 
 
திருவரங்கத்தினை பீடித்த பீடையும் ஒழிந்தது. 
 
திகழ்கிடந்தான் திருநாவீறுடையபிரான் தாதரண்ணன் தம்முடைய குமாரருக்கு பத்துநாளும் கடந்த இரண்டாம் நாள் திருவிலச்சினையை பிரஸாதித்து,

(முன்காலத்தில்  குழந்தை பிறந்து புண்யாஹம் ஆனவுடன்
புஷ்ப ஸமாஸ்ரயணம்” என்ற ஸம்ஸ்காரத்தினைச் செய்து வந்தார்கள்.  சக்ர முத்ரையினையும், சங்கு முத்திரையினையும் அக்னி சம்மந்தம்
இல்லாமல் திருமண் ஸ்ரீசூர்ணத்தினைக் குழைத்து இவ்விரு முத்ரைகளையும் அதில் நினைத்து குழந்தையின் இரு தோள்களிலும் ஒத்துவது அனுஷ்டானம்.  பல அனுஷ்டானங்களை வைணவர்களாகிய நாம் கடைப்பிடிக்காது காற்றில் பறக்கவிட்டமையால்தான் வைணவ ஞானம், பக்தி, சிரத்தை அனைத்தும் குறைந்து ஒருவருக்கொருவர் விஷயம் தெரியாமலேயே அடித்துக்கொண்டு பலரின் நகைப்புக்கு இலக்காகி வருகின்றோம்!)
 

குழந்தை புஷ்ப ஸமாஸ்ரயணம் ஆனவுடனே அப்ராக்ருத (அளவிடமுடியாத) தேஜஸ்ஸூடன் விளங்கியது.  பணமாடவரவணைப் பற்பகாலமும் பள்ளிகொள் மணவாளரான அழகிய மணவாளனின் ஞாபகம் தந்தையினை ஆட்கொண்டது. 
 
அழகிய மணவாளன் என்று திருநாமத்தினை தம் குமாரருக்குச் சாற்றி மகிழ்ந்தார்.  தம்முடைய தாய்வழி ஊரான சிக்கில் கிடாரத்தில் அழகியமணவாளன் வளர்ந்தார்.
 
அழகிய மணவாளன் வளர வளர மூன்று விஷயங்கள் கூடவே ஆச்சர்யமாக அவருடன் வளர்ந்தன.  அவை பரபக்தி,   பரஜ்ஞானம்,   பரமபக்தி.
 
பரபக்தி: பரஜ்ஞாநம் பரமாபக்திரித்யபி
வபுஷாவர்த்தமாநேந தத்தஸ்ய வவ்ருதேத்ரயம்
(அந்த அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனாருடைய வளரும் தேஹத்துடனே பரபக்தி, பரஜ்ஞானம், பரமபக்தி என்னும்படியான மூன்றும் வளர்ச்சியடைந்தன. )
 
உரிய வயதில் அழகிய மணவாளனுக்கு சௌள உபநயனங்களும் நடந்து வேத சாஸ்திரங்களைக் கற்கத் தொடங்கினார்.
 
ஜனங்கள் இவரது செந்தாமரைப் போல் சிவந்த திருவடிகளையும், முழங்கால் வரை வளர்ந்துள்ள திருக்கைகளையும்,  தாமரைப்போன்ற திருக்கண்களையும் திருமேனியைக் கண்டு இராமபிரானை கண்ணுற்றது போல் கண்டு மகிழ்ந்து வணங்கினர்.  இவரும் உயர்ந்தவர், தாழ்ந்தவர் என்ற வேறுபாடின்றி, குலவேறுபாடுகளுமின்றி அனைவருடனும்  கபடமின்றி பழகியும், அனைவரிடத்திலும் அதீத ப்ரீதியுடையவராய் பூர்ணச்சந்திரனைப் போன்று பொலிவுடன் வளர்ந்தார்.

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: