Srirangapankajam

October 24, 2008

PESUM ARANGAN-134

Filed under: PESUM ARANGAN — Tags: — srirangapankajam @ 11:54 pm
Chapter-134
23.10.2008
 
 
உடையவரின் காலத்தில் நித்யபடியே வைகுண்ட ஏகாதசி போன்று இருந்த ஸ்ரீரங்கம் இரு நூறு ஆண்டுகளில் பாழ்பட்டு சீர்கெட்டு மீண்டும் சிறிது சிறிதாக புனார்நிர்மாணம் பெற்று வந்தது. 
 
எதையுமே ஆக்குதல் கடினம் – அழித்தல் எளிது.  அழிந்ததை ஆக்குதல் மிகவும் கடினம்.

அந்த காலகட்டத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் வெகுவாகவே பாடுபட்டிருக்கின்றனர். 
 
அரையர்கள் ஜக்கிணி எனும் நாட்டியத்தில் மிகவும் தேர்ந்தவராயிருந்திருக்கின்றனர்.  முகமதிய சுல்தானுக்கு இந்த நாட்டியம் மிகவும் உகந்ததாயிருந்துள்ளது. அவனை சந்தோஷபடுத்தி அரங்கனை மீண்டும் பெற, அரங்கனைத் தவிர எவருக்கும் ஆடிப்பாடாத இவர்கள்  தம் கொள்கையினைச் சற்றே தளர்த்தி, அரங்கனைப் பெற்றே ஆகவேண்டும் என்று சாதுர்யமாக சிந்தித்து, அந்த சுல்தானின் முன்பு ஆடிப்பாடி அரங்கனை மீட்டு வந்துள்ளனர். 
 
12000 வைணவர்கள் ஸ்ரீரங்கத்தினை விட்டு அசையாமல் எவ்வளவு தைரியமாக தம் இன்னுயிரை இழந்திருப்பர்! 
அரங்கன் மீண்டும்  வெளியேறி 60 ஆண்டுகள் கழித்து ஆஸ்தானம் அடைந்தபோது உத்தமநம்பிகளும், ஸ்தலத்தார்களும் வெகுவாகவே பிரயத்தனப்பட்டிருக்கின்றனா!;;.
 
தாஸிகளின் தியாகம்…!
கொடவரின் வைராக்யம்… !
 
கண் தெரியாத அந்த வண்ணானின் பக்தி!  சிரத்தை!.
 
 அடடா..!  எதை விடுவது..எதை நினைப்பது! 
 
சற்றே நினைத்துப்பார்க்கும் போது இவர்களது தியாகங்கள் புல்லரிக்கச் செய்கின்றது. 
 
த்ரேதாயுகம் தொடங்கி எத்தனை நூற்றாண்டுகள் கழிந்து விட்டன!  கணக்கிடக் கூட முடியவில்லையே!
7 நூற்றாண்டுகள் முன்பு இவ்வளவு சிரமப் பட்டிருக்கின்றாரே அரங்கனும் அடியார்களும்!
 
இவ்வளவு நூற்றாண்டுகளாக எவ்வளவு கட்டங்களை, இன்பமும், துன்பமும், அழிவையும், ஆக்கத்தினையும், தியாகத்தினையும், ஆழ்வார்களையும், ஆச்சார்யர்களையும், கைங்கர்யபரர்களையும் கண்டு தாண்டி வந்திருப்பார்..!?. சில நிகழ்வுகளைத்தான் நாம் அறிவோம்.  அறியாதது ஏராளமாய் கண்டிப்பாய் இருக்கும்!
 
இத்தனையையும் தாண்டி, இன்னமும் சிறு மூக்கும்,
குறும்பு புன்னகையுமாய்,  நம் முன்னே  சேவை சாதித்தருளுகின்றானே!  சாத்தியம்தானா இது?
 
அரங்கனால் மட்டுமே இது முடியும்!
 
அவன் கருணையை நினைத்தால் அவன் திருப்பாதங்களைப் பிடித்து ஓவென்று கதறியழ வேண்டும் போலுள்ளது!
 
இன்று நாமும் அவனை தரிசிப்பது நாம் செய்த மஹாபாக்கியம்! 
 
நம்மோடு அவன் இருப்பது நாம் செய்த தவம்!
அவனுக்கு நாம் ஏதேனும் ஒரு வகையில் கைங்கர்யம் செய்து கொண்டிருப்பது நம் பூர்வஜன்ம புண்ணியம்! 
நம் பூர்வர்கள் செய்த புண்ணியம்! 

 

 

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: