Srirangapankajam

October 22, 2008

PESUM ARANGAN-132

Filed under: PESUM ARANGAN — Tags: — srirangapankajam @ 12:11 am
Chapter-132
20.10.2008
 
 
திருதாழ்வாரை தாஸரின் வம்சத்தவர்கள்,  தாயாருக்கும் பெருமாளுக்கும் நடைபெறும் ஒவ்வொரு உற்சவத்தின்
இறுதி நாளன்றும்,  அரங்கன் ஸ்ரீரங்கம் வந்தது –  வந்தது  முதல் எந்தெந்த மண்டபம் யார் யார் காலத்தில் எப்போது நிர்மாணம் செய்யப்பட்டது என்பது வரை படித்து வந்தார்கள்.  இதற்கு படிப்பு என்று பெயர்.  இந்த வழக்கம், திருத்தாழ்வாரை தாஸரின் வம்சம் இல்லாது போனதால், ஏறத்தாழ 45 வருடங்களாக விட்டு போயிற்று.
 
ஸ்ரீரங்கம் கோவிலைப் பொறுத்தவரை வாய்க்கரிசியை இரண்டு கைங்கர்யபரர்கள் பெற்று வந்தனர்.
 
ஒருவர் கோவிலின் தேவதாஸி.  இவர்களில் யாரேனும் திருநாடு அலங்கரித்தால் கோவிலிலிருந்து வாய்க்கரிசியும், மாலையும்,  கோவில் மடப்பள்ளியிலிருந்து நெருப்பும் கோவில்
மரியாதையுடன் திருமங்கைமன்னன் படித்துறைக்கு அனுப்பப்படும்.
இவர்களது வம்சம் அரசாங்கத்தினால் 1953ம் ஆண்டு அறவே நீக்கப்பட்டு ஒழிக்கப்பட்டது.
 
இன்னொருவர் உயிருடன் இருக்கும் போதே முதல்நாள் கோவிலிலிருந்து வாங்கி வீட்டில் வைத்துவிட்டு,
இருந்தால் அரங்கன் கைங்கர்யம் – இறந்தால் பரமபதம்”  என்ற வைராக்யத்துடனே விரதமிருந்து கைங்கர்யத்தினைச் செய்வார். 
 
அவர் திருச்சுற்று மிராசுக்காரர்.
அவர் திருக்கார்த்திகையன்று கோவிலில் கார்த்திகை கோபுரத்தின் எதிரில் அமைக்கப்படும் நெடிய பனை ஓலைகளால் வட்டவடிவமாக வேயப்பட்டச் சொக்கப்பானையைக் கொளுத்துபவர்.  இவர் இந்த நெடிய சொக்கப்பானையின் மேலேறி கொளுத்திவிட்டு அந்த நெருப்பு பரவுவதற்குள் கீழிறங்க வேண்டும்.
அரங்கன் இந்த சொக்கப்பானையைக் கொளுத்துவதற்கு முன் சுற்றிவந்து, சக்கரத்தாழ்வார் சன்னிதியின் முன் இந்த சொக்கப்பானையைக் கொளுத்தி விட்டு வரும் கைங்கர்யகாரருக்காக காத்திருப்பான்.  அவன் வந்தபின் அவனுக்கு தீர்த்தம், சடாரி மரியாதைகள் ஆனபின்புதான் நகருவான்.
 
அதுவரை நம்மைப் போன்று அவனும் கவலைப்படுவதை நாம் அவன் திருமுகத்தில் காணலாம்.  கைங்கர்யபரர் திரும்பிவந்து மரியாதையானவுடன் அவன் திருமுகமலர்ச்சியினை நாம் உணரலாம்.

அனுபவம்தானே வைணவம்!  இந்த அனுபவத்தில் ஆழங்கால் பட்டதால்தானே நாலாயிர திவ்ய பிரபந்த பெருக்கு! ஆழ்வாருகளும் ஆச்சார்யர்களும்!
 
 

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: