Srirangapankajam

September 9, 2008

PESUM ARANGAN-108

Filed under: PESUM ARANGAN — Tags: , — srirangapankajam @ 12:41 am

Chapter-108

 07/09/2008

 

நாயனாராச்சான்பிள்ளைக்குப் பிறகு ஈயுண்ணி மாதவப்பெருமாள் குமாரரான பத்மநாபப்பெருமாள் தம் தந்தையிடமிருந்து திருவாய்மொழி ஈடு முப்பதாறாயிரமும் (வடக்குத்திருவீதிபிள்ளை அருளியது) தெளிவாகக் கற்று ரஹஸ்யார்த்தங்களையும் கற்று தர்ஸன ப்ரவர்த்தகராயிருந்தார்.

இவருக்குப்பின் இவரது அந்தரங்க சிஷ்யரான கோலவராஹநாயனார் என்னும் நாலூர் பிள்ளை இவரிடமிருந்து அனைத்ததும் கற்றித் தெளிந்து தர்ஸனத்தினை நடத்தி பின்னர் தம் மகனான நாலூராச்சான் பிள்ளைக்கு அனைத்தும் போதித்து தர்ஸனத்தினை வழிநடத்திடச் செய்தார்.  இவர் தாம் கற்ற ஈட்டின் பொருளை, மணவாளமாமுனிகளின் நேர் ஆச்சார்யனான திருவாய்மொழிப் பிள்ளைக்கும், திருநாராயணபுரத்தாயி (திருவாய்மொழியாச்சான்) ஆகியோருக்கு திருவாய்மொழியின் ஈட்டினைப் பரஸாதித்து அருளினார்.

 

திருவாய்மொழிக்கு ஈடுயருளிய வடக்குத் திருவீதிப்பிள்ளை சிறிது காலம் தர்ஸன ப்ரவர்த்தகாயிருந்துள்ளார்.  இவருக்கு நம்பிள்ளையின் பரிபூர்ண ஆசீர்வாதத்தினால்,  ஒரு ஞானக் குழந்தைப் பிறந்தது.  (இந்த குழந்தை கர்ப்பவாஸத்தில் 12 மாதங்களிருந்தது என்பர்) அதற்கு தம் ஆச்சார்யரின் பெயரான ‘லோகாசாரியார்” என்று திருநாமமிடுகின்றார். (இவர் பிள்ளைலோகசாரியார் என்றழைக்கப்படுகின்றார்).   நம்பிள்ளை ‘நாம் பெருமாள் பெயரிட உத்தேசித்திருந்தேன்.  நீர் நம்மைக் கேளாமல் என் பெயரினை இடலாமா? இப்படிச் செய்யலாமா?என்று கேட்கின்றார்.  அதற்கு வடக்குத்திருவீதிபிள்ளை ‘தாங்கள் இன்னொரு குழந்தைக்கு ஆசீர்வதியுங்கள்.  அதற்கு தாங்கள் விருப்பம் போல் திருநாமமிடுங்கள்’ என்று பணிவோடு பிரார்த்திக்கின்றார். 

 

நம்பிள்ளை மீண்டும் ஆசீர்வதிக்கின்றார். 

 

இந்த லோகாசாரியாருக்கு ஒரு திருத்தம்பிப் பிறக்கின்றார்.  நம்பிள்ளை செய்தியறிந்து சந்துஷ்டராய், இப்போது பிறந்த பிள்ளைக்கு ‘அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார்’ என்று நம்பெருமாளின் திருநாமமிட்டு வாழ்த்துகின்றார். 

 

நம்பிள்ளையின் பூர்ண ஆசீர்வாதத்தினால் பிறந்த குழந்தைகளாயிற்றே!  ஞானத்திற்கா பஞ்சம்!  அபாரஞானிகளாய் வளர்கின்றனர் இருவரும்!.

 

இந்த வடக்குத்திருவீதிபிள்ளையிடத்து ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர் ”ஆத்ம ஸ்வரூபமிக்கும் படியென்? (ஆத்மசொரூபத்தினையறிவது எப்படி?) என்கிறார். 

 

அதற்கு அவர் ‘அஹங்காரமாகிற ஆர்ப்பைத்(பற்றினை)
துடைத்தால்(ஒழித்தால்) ஆத்மாவிற்கு அழியாதபேர்  ‘அடியேன்” என்றிறே!”
என்றருளுகின்றார். 

 

“அடியாரடியார் தம்மடியாரடியார் தமக்கடியாரடியார் தம்மடியாரடியோங்களே(திருவாய்மொழி 3-7-10) என்ற ஆழ்வாரின் பாசுரத்திற்கொப்பயிருக்க வேண்டும்“ என்றருளுகின்றார். 

 

இந்த பாகவதசேஷத்தினால் பகவத்சேஷம் உண்டாகி ஆத்ம சொரூபத்தினையடையலாம் என்கிறார்.

 

இவர் ,   ”எல்லா வேதங்களையும், எல்லா சாஸ்திரங்களையும், ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயல்களையும், பூர்வாச்சாரியார்களின் வாதங்களையும் ஆராய்ந்து பார்த்தளவில் ஸ்ரீவைஷ்ணவனுக்கு ஆச்சார்ய அபிமானமொழிய மோக்ஷ உபாயம் வேறேதுமில்லை.  (ஆச்சார்ய அபிமானமே மோக்ஷத்திற்கான வழி)அதுபோன்று மோக்ஷ விரோதி பாகவத அபசாரமே ஒழிய வேறில்லை’ என்று அருளுகின்றார்.

 

தமது அபாரஞானத்தினால் ஸர்வரையும் உஜ்ஜீவிப்பித்து கொண்டிருக்கும் இவர் தம் குமாரர்களாகிய பிள்ளை லோகாச்சாரியரையும், அழகியமணவாள நாயனாரையும் தர்சநபிரவர்த்தகராகும்படி நன்கு தயார்செய்து தமது ஆச்சார்யரான நம்பிள்ளைத் திருவடிகளைத் தியானித்தபடியே திருநாட்டுக்கெழுந்தருளினார். 

 

பிள்ளைலோகாசாரியரும் ப்ரஹ்மமேதத்தினால் சரமகைங்கர்யம் செய்து பள்ளிப்படுத்தி, அவப்ருதம் கொண்டாடி,  வெகு நிறைவாக திருவத்யயனமும் கொண்டாடினார்.

  
 

                                                              -Posted on 7th September’ 2008-

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: