Srirangapankajam

September 7, 2008

PESUM ARANGAN-107

Filed under: PESUM ARANGAN — Tags: , , , — srirangapankajam @ 6:22 pm

 

Chapter-107

 

 
 பெரியவாச்சான் பிள்ளையிடத்து சில வைணவர்கள் அவர்கள் கடைத்தேற வழியருளுமாறு கேட்கின்றார்.  அதற்கு அவர், ”கலங்குகிறவனும், கலக்கிறதும், கலங்கிக்கிடக்கிறவர்களும், தெளிவிக்கிறவனும், தெளிகிறவனும், தெளிந்திருப்பவனுமாயிறே இருப்பது.” –

என்று அருள்கின்றார்.

 

இதில்

 

-கலங்குகிறவன் ஜீவாத்மா. 

-கலக்குகிறது அசித்து.

-கலங்கிக்கிடக்கிறவர்கள் சம்ஸாரிகள். 

-தெளிவிக்கிறான் ஆச்சார்யன்.
-தெளிகிறான் சேதனன். 

-தெளிந்திருப்பவன் ஈஸ்வரன்.
-ஆகையினாலே ஆச்சார்யன் உபதேசத்தினாலே தெளிந்தவன், கலங்குகின்ற தன்னையும், கலக்குகின்ற இப்பிரகிருதியையும், கலங்கிகிடக்கின்ற
சம்ஸாரிகளையும் தஞ்சமென அடையாமல், தம்மை தெளிவிக்கின்ற ஆச்சார்யனையும்,  தெளிந்துள்ள ஈஸ்வரனையும் பற்றுகைக் காண் என்கின்றார் நயம்பட.

 

ஏற்கனவே எப்போதும் ஆச்சார்யனையே ஆஸ்ரயித்து, ஆச்சார்ய கடாக்ஷத்தினாலும், பகவத் கிருபையினாலும், நமது அஹங்காரம், மமகாரம் கழிய வேண்டும் என்று இருக்கின்ற நாம் அவனது இரக்கத்திற்கு விஷயமாகிறோம் என்றருளிய இவர் இப்போதும் ஆச்சார்யனையே தஞ்சமென அடை என்று வலியுறுத்துகின்றார்.

 

 

வாதகேஸரி என்னும் சீடர் – அக்ஷராப்யாஸம் (எழுத்தறிவு) இல்லாதவர்.  ஒருமுறை சாஸ்திரங்கள் பரிசீலனை செய்யும் ஒரு கூட்டத்தில் நீங்கள் எல்லோரும், ‘படிக்கிறதென்” என்று கேட்கின்றார். அவர்கள் இவர் படிப்பறிவு இல்லாதவர் என்று அறிந்து ‘முஸலகிஸலயம்’ படிக்கிறோம் என்று ஏளனமாக பதிலளிக்கின்றார்கள்.  இவர் அப்பாவித்தனமாக தமது ஆச்சார்யரான ஆச்சான்பிள்ளையிடத்து ‘முஸலகிஸலயம்’ என்றால் என்ன? என்று கேட்கின்றார்.  அவர் ‘கழுமரம் துளிர்க்குமோ? உமக்கு இதைக் கொண்டுக் காரியமென்ன?” என்று பரிஹஸித்திருக்கின்றார்கள் என்கிறார்.

அந்த க்ஷணமே தாம் படித்தே ஆக வேண்டும் என்று உணர்வு கொந்தளிக்க ஆச்சார்யன் அடிபணிகிறார் வாதகேஸரி. 

 

ஆச்சான்பிள்ளையின் பெருங்கருணையாலும், ஆச்சார்யகடாக்ஷத்தாலும் அவரது முப்பத்திரண்டாவது வயதினில் மிகப்பெரிய மேதையாகிறார் இவர்.

முஸலகிஸலயம் என்று தன்னை பரிஹசிக்க பயன்படுத்திய வார்த்தையினைத் தலைப்பாகக் கொண்டு ஒரு காவியமே படைத்து, தம்மை பரிஹசித்தவர்களுக்கு பரிசிலாகக் கொடுக்கின்றார்.  வாதில் அனைவரையும் வெல்கின்றார்.  ‘வாதிகேஸரி அழகிய மணவாள ஜீயர்” என்று புகழ்பட விளங்குகின்றார்.   இவர் ஸகலருக்கும் தெளிவாக புரியும்படி திருவாய்மொழிக்கு ஒரு பன்னீராயிரம் உரையும் செய்தருளுகின்றார்.

 

ஆச்சார்ய கடாக்ஷம் இருக்குமாயின் எதுதான் அடைய முடியாது?

 

பெரிய பெருமாளின் பிரபாவத்தினைப் பேசி முடித்தாலும் முடிக்கலாம் ஆனால் பெரியவாச்சான்பிள்ளையின் பிரபாவத்தினைச் சொல்லி முடியாது என்பார் பெரியோர்.

அரங்கனே இவரது வியாக்யானத்தினால் உகந்து “அபயப்பரதராஜர்’ என்று அடைமொழி அளித்து அருள்கின்றார்.

 

இவர் 95 பிராயம் வரை வாழ்ந்து கி.பி. 1262ம் ஆண்டு திருநாடு அலங்கரிக்கின்றார்.   இவருக்குப் பின் இவரது சுவீகாரப் புத்திரரான “நாயனாராச்சான்”  தர்ஸனத்தினை நிர்வஹிக்கின்றார்.  ஸ்ரீரங்கராஜ தீக்ஷிதர் என்னும் பெயரால் அழைக்கப்பெற்று தத்வ ஸங்க்ரஹம், முக்தபோகாவலீ, ஜஞாநார்ணவம் முதலான அநேக க்ரந்தங்களையும் அருளிச்செய்கின்றார்.

 

 
 

                                                              -Posted on 6th September’ 2008-

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: