Srirangapankajam

August 10, 2008

PESUM ARANGAN-90

Filed under: PESUM ARANGAN — srirangapankajam @ 9:33 pm

Chapter-90

 

பட்டர் அறிந்தால் சம்மதிக்க மாட்டார் என்று பட்டரின் திருபாதங்களை வேறெரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர் திருக்கையினால் பூஜை செய்வித்து அந்த ஸ்ரீபாததீர்த்தத்தினை பட்டரின் தாயார் ஆண்டாள் ஸ்வீகரிப்பாளாம் தினந்தோறும்.   இத்தை ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர் பார்த்து விட்டார். ‘நீர் தாயாராகயிருந்து இப்படி செய்யலாகுமா?’ என்று கேட்க ஆண்டாளும் ‘அது என்? பிறர் திருவாராதனத்தின் தீர்த்ததை நாம் ஸ்வீகரிக்கும்போது, அரங்கனால் எனக்கருளப்பட்ட விக்ரஹத்தின் (பட்டரின்) தீர்த்தம் ஸ்வீகரிக்கக்கூடாதோ?’ என்று கூறி மேலும் ‘கணபுரம் கைதொழும் பிள்ளையை பிள்ளையென்று எண்ணப் பெறுவரோ” என்றருளினராம்.  குருபரம்பரையிலேயே பெண்மணிகளில் கூரத்தாழ்வானின் மனைவியாகிய ஆண்டாளைப் போன்று ஒரு பரம ஸ்ரீவைஷ்ணவி முன்னரும் இல்லை பின்னரும் இல்லை.

 

அம்மணியாழ்வான் என்றொரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர் பட்டரிடத்து தண்டன் சமர்ப்பித்து கேட்கின்றார்  ‘அடியேனுக்கு தஞ்சமாயிருப்பதொரு அர்த்தம் பிரஸாதித்தருள வேணும்’ என்று!.  பட்டர், ‘நெடுமாற்கடிமை’ என்ற பாசுரத்திற்கு அர்த்தம் கூறுகின்றார்.  மேலும், ”எம்பெருமானைப் பற்றி மட்டும் அறிந்தோமாயின் அந்த எம்பெருமானுக்கு அரைவயிறு மட்டும் நிரம்பியது போன்றதாகும்.  அவனது அடியார்களையும் அவர்களது வைபவங்களையும் உணர்ந்து அறிந்தோமாயின் அந்த எம்பெருமானுக்கு முழுவயிறும் நிரம்பியது போன்றதாகும்’ என்று பரம பாகவதோத்மர்களின் சிறப்பினைப் பற்றி விளக்குகின்றார்.

 

ந்யக்ரோத பீஜே வடவத் ப்ரணவே சப்தஜாலவத் !
ஸித்தே ததீயஸேஷத்வே ஸர்வாதாஸ் ஸம்பவந்திஹி !!

ஆலம் விதையில் ஆலமரம் போலவும், ப்ரணவத்தில் எல்லா சப்தங்கள் போலவும் பாகவத சேஷத்வம்
ஸித்திக்குமாயின் (அதில் அடங்கிய) எல்லாப் பொருள்களும் கிடைத்தனவாகின்றன
.

 

வீரசிகாமணிப் பல்லவராயன் என்றவொரு அரசன் பட்டரிடத்து, ‘எனக்கு ராஜகார்யஞ் செய்கையாலே பகவத் விஷய வைபவங்களை கேட்பது அறிதாகிறது. நான் உய்வதற்கு ஒரு உபாயம் அருள வேண்டும்’ என்று ப்ரார்த்திக்கின்றான்.  பட்டர் அதற்கு ‘கடற்கரைவெளியை நினைத்திரும்” என்று ஒற்றை வரியில் உரைக்கின்றார்.  அரசனுக்கு ஏதும் புரியவில்லை!  கையை பிசைகின்றான்!
பட்டர்  உடனே, ‘கடற்கரையிலே ஒரு அம்ருதகடல் போன்று பெருமாள் வானரசேனையோடு ஒரு புறமிருக்க, அந்தக்கரையிலே பெருஞ்சேனையோடு தீயவன் ராவணனிருக்க, அவர்கள் இவர்களை குறிகொண்டு தாக்க தயாராயிருக்க,  வானரசேனையோ கண்ணுறங்கி, காலோய்ந்து, கைசோர்ந்தளவிலே (சேது பாலத்தினால்!), பெருமாள் தாமும், தம் திருத்தம்பியாருமாக, இடுப்பில் கட்டிய கச்சத்துடனும், முதுகிலே அம்பறாத்துணியோடும், கையிலே கம்பீரமாக திருவில்லும், தாமுமாய், முட்டையிட்டு அடைகாக்கும் பறவைப்போன்று,  தம் மஹா வானர சேநையை, நடமாடும் மதிள்சுவர் போன்று அங்குமிங்கும் அலைந்து திரிந்து, ரக்ஷித்துக் கொண்டிருந்த சக்ரவர்த்தித் திருமகனுடைய கையும் வில்லுமே தஞ்சமென்று சுகமாயிரும்” என்று அருளுகின்றார். 

 

நாம் உறங்குகின்ற போதே நம்மை ரக்ஷித்துக் கொண்டிருக்கும் அவனை, அந்த அரங்கனை,  நாம் உணர்ந்தால் …  நம்மிடத்து அவனது கிருபையைக் கூறவும் வேண்டுமோ?


                                                             -Posted on 8th August’ 2008-

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: